معصومه<= /b> قلع= 07; چهی پس از ±= 7;۱ سال انتظار ا= 93;دام شد

یکشنبه ۱= 79;م بهم= ن ۱= 79;۸۷

خ= 76;رنامه امیرکبیر<= /b>

ww= w.autnews.us/archives/1387,11,00016391

= بنا ب= ه گزارشها®= 0; رسیده به سا= 740;ت حقوق بشر = 575;یران معصومه قلعه جهى صبح روز = 662;نجشنبه د= 585; زندان رف= 87;نجان به دار آویخته ش= 583;.

=

= این خبر توسط مطبوعات = 85;سمى ایران تایید نشده است.

=

= آسیه = امینی نیز در وبلاگ شخ= 89;ى خود ” وارش” نو= 88;ت: ” معصومه اعدام شد. صبح پنج ش= 606;به عده زیاد= 40; تلاش کرد= 06;د که از اولیاء دم رضایت بگیرند. از جمله و&#= 1705;یلش و &#= 1581;تا افرادی که د زندان و اجرای احکام او= 606; کار می کردند. &#= 1575;ما نشد که نشد. امروز آقای خرمشاهی زنگ زدن و گفتن آرام و صبور پذی= 85;فت و رفت… “

=

= لازم = به یادآوری معصومه قلعه چهی = 576;ه نوشته سایت خبر= 740; آفتاب، متهم بود که همسرش را به قتل رسانده است. م&#= 1593;صومه که پس از قتل همسر= 88; ابتدا فرار کرد، اما بعد خودش را تسلیم پلیس نمو= 83;، گفته بود که به بی= 605;اری صرع مبتل= 75;ست و در زمان &#= 1575;رتکاب قتل همسرش دچار حمله بوده و انگیزه قتل نداش= 78;ه است. = 607;مسر معصومه با سنگی ک&#= 1607; به سر= 588; اصابت کرد، فوت = 606;مود.

=

= وکیل = وی می گوید که معصومه قصد فثل ن= 583;اشته و بیماری او در رخ دادن = 575;ین اتفاق نقش عمده ای داشته است. وی ا= 86; رئیس قوه = 602;ضائیه درخواست کرده بود که با توجه به اختیارات خود حکم را متوقف کند تا شاید معصومه امک= 5;ن گرفتن رض= 75;یت از ا= 08;لیا دم را داشته باشد.=

=

= حقوق بشر ا= ;یران

=

=

= روای= 78; نزدی= ک از ا= 93;دام یک زن

= ‏“بین زمین و آسمان می رقصید“

=

= معصو= 05;ه قلعه چهی، زن ۳۲ ساله ای که ۱= 78; سال ب= ;ا حکم اعدا= 05; در زندان ر فسنجان به سر برد، بام= 83;اد روز پنج شنبه ۱۰ ‏= بهمن ماه در حضور خ= 575;نواده اش، = 82;انواده مقتول، د= 75;دستان رفسنجان، رئیس زندان، وکیلش و چند تن از کا= 585;کنان زندا= 606; ‏رفسنجا = 6;، به دار آویخته ش= 583;. مصاحبه ا= 40; که پیش ر= 608; دارید تصویر کردن آخرین لحظه های زندگ= 740; زنی است که متهم بود ‏همسرش را به قتل رسانده. با عب= 583;الصمد خرمشاهی، وکیل معص= 08;مه، از ا= 93;دام او پ= 85;سیده ایم. = 575;ین روزها او سخت برآشفته و ‏غمگین = 575;ست و از زنی می گوید که ۱۲ سال ر= ;ا با ا= 05;ید سپری کرد.‏

=

= ‎&#= 8206;آقای خرمش= اهی کی راهی کرمان شدید؟‎ &= #8206;‏ &= #8207;

=

= چهار&= #1588;نبه بود که رس= 740;دم رفسنجان. نزدیک غروب با هماهنگی قبل= 40; راهی زندان شد= 05;. ساعت حدودا ۵-۶ بود. جلوی زندان ‏که رسیدم دیدم یک زن و مرد پیر که لباسه= 75;ی بلوچ پوشیده ب= 08;دند و بسیار نگران و ب= 585;آشفته بودند حوالی زندان نشسته اند. ‏حدس زدم باید = 582;انواده معصومه باشند. رفتم جلو و پرسیدم. خودشان بودند. مادرش بی قرار = 608; گریان بود. ولی پدرش که ‏ظاهرا بازنشسته نظامی اس= 78;، آرام و موقر بود. ‏

=

= رفتم &= #1583;اخل زندان. از برخورد رئیس زندان (آقای مقبلی) و همین طور مسوو= 04;ان قضایی معلوم بود که می خواهن= 83; هر کاری = 207;از دس= 578;شان برمی آید انجام دهند تا ش= 75;ید بشود جلوی حکم را با رض= 575;یت گرفت. چون مراحل قانون= 40; و حقوقی همگی طی شده ‏بود و <= span class=3DSpellE>این ا= 604;بته به خاطر انسانیت زیاد معص= 08;مه بود. او از هر نظر در زندان، زن= 740; نمونه بود. آلود= 607; هیچ چیز نشده بود. زنی ‏تحصیل کرده بود که ور= 586;ش می کرد. مهربان و = 605;ودب بود و همه &#= 1583;وستش داشتند. از زن= 583;انبان گرفته تا زندانی. همیشه کار ‏می کر&#= 1583;. صنایع دس= 78;ی درست می کرد و <= span class=3DSpellE>هزینه های زندگی خو= 83;ش را در زندان در می آورد. &#= 1576;ه خاطرخصل= 8;های انسانی او ‏بود ک&#= 1607; همه نگران و ناراحت از اج= 585;ای حکمش بود= 06;د. ‏

=

= ‎&#= 8206;او= را در چه شرا= 740;طی دیدید؟‎ &= #8206;‏ &= #8207;

=

= در حضور خانم = 575;فضلی و رئیس زندان دیدمش. آرام بود و موقر. بشوخی به ا= 08; از قول خودش گفت= 605;: الان می آیی د= 740;دنم آقای ‏خرمشاهی= 67;! و بعد خود= 605; هم جواب د= 575;دم ببخشید که زودتر نشده بود… ( من هرگز معص= 08;مه را ا= 86; نزدیک ندیده بودم. او مرا ‏به عنوان وکیل انتخاب کرده و بارها و بارها ب= 575; هم تلفنی صحب= 578; کرده بود= 40;م. پرونده اش را چون فرصت کمی برای دفا= 593; ‏داشت با پست برای من ارسال کرده بود= 06;د و من نیز وکالتنا = 5;ه ام ر= 75; به همین ترتیب فر= 87;تاده بودم.)‏

=

= به معصو= مه نگفته بو= 83;یم که قرار ا= 587;ت حکمش اجر= 75; شود. ولی خودش = 601;همیده بود. اگرچه بوضوح چی= 86;ی نمی گفت. ولی ‏<= span class=3DSpellE>آنروز، ه= 605; من، هم خا= 606;واده اش و هم خانم = 605;هناز افضلی (فیلمساز) به دی= 583;نش رفته بود= 40;م. شک برده بود و وقت حرف زدن، ‏مکث می کرد و <= span class=3DSpellE>به فکر می رفت. آرام گفت: = آمده = 575;ی اجرای حکمم را ببینی آق= 75;ی خرمشاهی؟ برایم خیلی زحمت کشیدی. می ‏دانم. به ا= 08; گفتم چرا این طور حرف می زنی؟ طوری که نشده و هنوز فرصت هست. ساکت = 605;اند و چیزی نگفت اما می دانم ‏که می دا= 606;ست. ‏

=

= ‎&#= 8206;معصو= 05;ه در چه سالی به زندان رفت؟‏‎&#= 8206;

=

= سال ۷۵. هشت ماه بعد از وقوع قتل. ‏

=

= ‎&#= 8206;آیا فرصت شد از او درباره قتل بپرس= 40;د؟‎ <= /b>‎

=

= بله. و اتفاقا م= 91;مئنم که موکل= 05; هرگز به من در این= 576;اره دروغ نگفت. من م&#= 1608;کلان بسیاری داشته ام. موکل ده= 75;ن که باز می کند ‏می دانم راست می گوید یا د= 585;وغ. به ص= 85;احت و صداقت معصومه ایمان دارم. وقتی از او در= 576;اره محمد قوس پرسیدم. ‏صادقان = 7; گفت که هر گز دوستش نداشتم. با زور زنش ش= 583;م. عموزاده مادرم بو= 583; و از پیش ما را بنام خوا= 06;ده بودند. م= 606; درس ‏خوا= 06;ده و دانشجو= 40; سال آخر ب= 608;دم و او کار و سواد درست و حسابی ند= 75;شت. نمی خواس= 78;مش ولی خانو= 75;ده مجبورم کرد.‏

=

= ‎&#= 8206;چرا پذیرفتœ= 7; او که زنی تحصیل کرده بود؟‎ ‎

=

= من هم همین را ازش پ= 585;سیدم و او = 576;ا تاسف گف= 78; که ای بابا! شما نمی <= span class=3DSpellE>دانید که دختر = 576;لوچ نمی توان= 83; به خ= 75;نواده اش ن= 07; بگوید! ‏مجبو= 585; بودم! مر= 575; به نام او خوانده بودند. اگ&#= 1585; نمی پذیر= 01;تم، قبل از همه خانو= 75;ده خودم طردم می کرد. ۲۳ سال بیشت= 85; نداشتم. ‏کجا می رفتم؟ چه می کردم؟ ‏

=

= ‎&#= 8206;بعد ا= ز ازدواج چه کرد؟ آیا = 575;ز زندگی و ا= 586;دواجش راضی بود؟‏= ‎ &= #8206;

=

= آن طور که= ; معصومه تعریف کرد، آنها ۲۴ ماه در عقد بودن= 83;. اما هشت ماه ب= 575; هم زندگی کردند. اما عجی= 76; اینکه در تمام این ‏هشت ماه معصومه نتوانسته بود با او ارتبا= 591; زناشویی برقرار کند. ‏

=

= ‎&#= 8206;یعنی = باکره بود؟‏‎ ‎<= span lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt;mso-fareast-font-family:"Times New R= oman"; mso-fareast-language:FR'>

=

= بله. ا= ;ین را خ= 08;دش گفت. گفت نمی توانستم تمکین کنم. دوستش نداشتم. آدم بدی نبود ولی اخلاق خودش را د= 75;شت و ما به ه&#= 1605; ‏ربطی ند= 75;شتیم. هرگز هم ع= 604;اقه ای ب= 07; او در من پیدا نشد. در ان رو= 586; هم که این اتفاق اف= 78;اد او طبق معمول ناگهان از پ= 88;ت ‏مرا گرفت. شوکه شدم. از ای= 606; کار بدم می آمد. نفسم بند می آمد. دیدم نمی توانم ره= 575; شوم. دست وپا زدم. ف&#= 1575;یده ای ن= 83;اشت. ‏دیدم نفسم بال= 575; نمی آید = 608; او رهام نمی کند. دست بردم سمت کابینت و اولین = 670;یزی که به دستم رسی= 83; را ب= 85;داشتم و به سمت ‏پشت سرم بردم و به او زد= 605;. از ش= 75;نس بدم. سنگ ب&#= 1607; سر او و گیج گا= 607;ش اصابت کرد و باقی اش را خ= 08;دتان می دانید. ‏

=

= ‎&#= 8206;حرفه= 75;ی آخرش= چه بود؟ پ= 588;یمان بود؟ امی= 83; داشت؟<= span dir=3DLTR>‎ <= /b>‎

=

= یکی ا= ز افسوسها®= 0; من این است که همیشه معصومه را پر &#= 1575;ز امید شناخته بودم. همیشه امیدوار بود و با روحیه. در حالی که ‏معمولا = 05;وکلان من این طور نیست= 06;د. این منم که به آنها دائم امی= 83; می دهم و می خواهم که درست و سالم در زندا= 606; رفتار کنند ‏و ا= 605;یدوار باشند. ولی این دختر = 581;تا در آخرین = 585;وز که همه ما &#= 1576;ه شدت نارا= 81;ت و پریشان شده بودی= 05;. وقتی به او گفتم چیزی ‏بگو= 548; چیزی بخواه یا حتا مرا نصیح= 78; کن. صبور و &= #1605;حکم گفت: آقای خرمشاهی هر گز امی= 583;ت را ا= 86; دست نده! ‏

=

= بعد هم تشکر کرد. گفتم کار= 40; برایت نکرده ام معصومه. انشاء ال= 607; دفعه بعد که به دی= 583;نت می آیم. خبرهای بهتری دارم. ‏سکوت کرد و فقط آرام گفت: <= span class=3DSpellE>حلالم کنید. ‏

=

= ‎&#= 8206;روز= آخر ب= ;رای رضایت ه= 05; اقدام کردید؟‎ <= /b>‎

=

= از همان زندان با دادستان تماس گرفتم و کمک و نظر= 582;واستم. همانطور که گفتم همه مسوولان قضایی و زندان واقعا کمک ‏کرد= 06;د و همه جوره همراه بودند. م= 606; به زن= 583;انهای زیادی رفته ام. می دانید. اما واقع= 575; مثل این زندان ند= 40;ده بودم. هم= 607; شاید = 576;ه ‏وظیفه شان عمل می کنند. ولی چگونه ا= 587;ت که این همه فرق ا= 587;ت بین عملکرد انسانی افراد با هم؟ ای کاش زندان رفسنجان = 207;به عنوان الگو= 40; بهترین زندان و ب= 607;ترین زندانبا = 6; معرفی شو= 83;. ‏

=

= به هر حال دادستان رفسنجان گفت که مت= 575;سفانه خانواده اولیای د= 605; مصرانه خ= 08;استار اجرای حکم هستن= 83; و بسیار بعید است که ‏رضای= 78; بدهند. ‏

=

= ‎&#= 8206;شب پنج شنبه چه کردید؟‎ &= #8206;

=

= یکی ا= ز بدترین شبهای زندگی ام بود. تا ساعت حدو= 583; ۴ صبح بیدا= ;ر بودم و قدم می زد= 605;. ۴ صبح راهی= ; زندان شد= 05;. فضا خیلی ‏گر= 601;ته بود. وارد زندان شد= 05;. دعا می کردم اولیای د= 605; نیایند. چند دقیقه بع= 583; رئیس زندان و فرمانده نیروی انتظامی و دادستان ‏هم آمدن= 83;. تلاش همه = 575;ین بود که بش= 608;د رضایت گرفت. پدر مقتول پی= 85;مردی بلوچ بو= 83; که از بستگان معصومه نیز محسو= 576; می ‏شد. او قسم خورد= 07; بود طناب دار را به گردن معصومه بیندازد = 608; به هیچ وج&#= 1607; راضی نمی شد از خون او بگذرد. آنجا ‏احساس کردم هیچ چیز جز انتقام این مرد را آرام نمی کند و جلودار= 88; نیست. و همسرش حتا بر سرو کول خود می زد که ‏چرا زودتر حکم اجرا نمی شود. &#= 8207;

=

= آنجا هر چه کردیم و هرچه گفتیم تا= 79;یری نداشت. معصومه را آو= 585;دند. دوبار طن= 75;ب را ب= 07; گردنش انداختند تا شا= 740;د این صحن= 07; ‏اولیای دم را به رحم آورد و زندگی ر= 575; به ا= 40;ن دختر جوان ببخ= 88;ند. ولی آنها همچنان قسم خورد= 07; بودند. ‏

=

= ‎&#= 8206;معصو= 05;ه چه می کرد؟‏‎ ‎<= span lang=3DAR-SA style=3D'font-size:14.0pt;mso-fareast-font-family:"Times New R= oman"; mso-fareast-language:FR'>

=

= ‏ او آرام و موقر بود. مثل همیشه. به او گفتی= 05; تو چی= 586;ی بگو. تو بخواه از انها التماس کن. اما او ت= 06;ها رو به مادر همسرش ‏گفت: به جان محمد قوس ببخش مرا. &= #1608; مادرش ه= 05; گفت به جان او نمی بخشم. همین. = 605;عصومه لبخندی روی صورت= 88; بود ‏که ا= 588;ک همه کسان= 40; که آنجا بودند را در اورده بود. همه واقعا مت= 75;ثر و منقلب ب= 608;دند. موعظه، التماس، پند= 08; اندرز، حدیث، ‏آ= 40;ه، تمنا،… هیچ چیز کا= 585;گر نبود. تنها کسی که آرام بود و انگار فقط می <= span class=3DSpellE>خواست از این همه در و رنج خلاص شود او بود. ‏رفت به سمت چهار پایه و پدر شوهر= 88; از ن= 85;دبام بالا رفت = 578;ا طناب را خودش بکشد. ‏

=

= ‎&#= 8206;به= چه فکر م®= 0; کردید آقای = 582;رمشاهی؟‎&#= 8206;

=

= دستم که از همه جا کوتاه شد، چنان م= 578;اثر و گریان ب= 608;دم که فقط فکر می کردم این نماد = 580;هالت است که دارد = 591;ناب را می ‏کشد. تقصیر یک فرد نی= 587;ت. او قسم خورده است که عروسش را بکشد. همانطور که پدر مع= 589;ومه سنتش او را و= 75;داشته بود ‏دخت= 85;ش را ب= 07; زور به کسی بد= 607;د که نمی خو= 575;هد. همه این سنتها و آداب و رسوم مظهر جهالتند. از خو= 583;م می پرسید= 05; چرا = 75;و ‏باید ۱۱ سال ب= ;ا امید و شور زندگ= 740; سر کند؟ چ= 585;ا این همه درد و &#= 1585;نج؟ می گفت یک شب در بند ۳ در ۴ متری مان باز می ‏ش= 608;د و زنی با &#= 1670;هار بچه م&#= 1740; آید. شب بع&= #1583; زنی معتاد از راه می رسد. شبی بعد زنی روانی، ه= 05;بندی بعدی زنی = 576;یمار است. ‏یک= 740; بد خلق. یکی جان®= 0;…. همه اینه= 75; را تحمل می کرد چون امید داشت. اگ= 585; قرار بود بعد از ۱۱ سال اعدام شود چرا = 75;ین ‏همه رنج متحمل شد؟ برای اینکه د= 85; پایان به ای= 606; نقطه برس= 83; ؟ در ذهنم پر از چرا بود. هنوز هم هست. نمی توان= 05; آن لحظه ‏ها را فر= 575;موش کنم. ‏

=

= ‎&#= 8206;و بال= اخره؟‎ &= #8206;

=

= آفتا= 76; طلوع کرده بود و درست روی صور= 578; او گل انداخته بود. طناب را کش= 740;دند. بین زمین و آسمان انگا= 85; می رقصید. ‏دوبار پ= 75;یش تکان خورد. دوبار پلکش باز و بسته شد. د&#= 1588;تمالش از د= 87;تش افتاد. و یک نفر گفت: تمام شد. ‏=

=

= عبدا= 04;صمد خرمش= اهی آهی = 76;لند می کشد و شعری می خواند که ساعاتی پس از اع= 583;ام موک = 4;ش برای او سروده است: ‏

=

= در آن سپیده دم = 606;امبارک موعود

= در امتداد ش= 40;ون و اندوه

= آنجا که بی= ; قرار‏

= مرگ ر= ا در آغوش کشیدی

= قطره = قطره غصه می خورم‏=

= با طعم ط= ;ناب دار

= در سپیده دم نامبا= 85;ک موعود

= وقتی = طناب‏

= واسط= 07; شد

= میان تو و= ; آسمان=

= از دست می رفتم ‏

= تا دور دست<= /o:p>

= در ازدحام خ= 75;کستری بغض،‏

= وقتی که دست خشم = 608; جهالت‏=

= چهار<= /span>پایه ی مرگ <= span class=3DSpellE>را از زیر پایت کشید،

= تا رها شوی از حسرت رهایی=

= برج ه= ای مراقبت زندان‏

= چه شرمگنانه نگاهت می کردند. ‏

= آ……ه! ای زن ستمک= 88;یده ی شرقی

= در هی= ات انتظار

= انتظار همیشه بی پایان<= /span>

= پوشیده در شولای انزوا‏=

= درآن سپیده دم= ; نامبارک موعود

= میان آسما= ن و زمین=

= چه عا= شقانه می رقصید= 40; با مرگ‏

= بی پروا و بی هراس‏

= میان آن همه مامور=

= آن همه معذور،

= در آن سپیده دم = 606;امبارک موعود