MIME-Version: 1.0
Content-Type: multipart/related; boundary="----=_NextPart_01C9604E.5CC13010"
Ce document est une page Web à fichier unique, ou fichier archive Web. Si ce message est affiché, votre navigateur ou votre éditeur ne prend pas en charge les fichiers archives Web. Téléchargez un navigateur qui prend en charge les archives Web, par exemple Windows® Internet Explorer®.
------=_NextPart_01C9604E.5CC13010
Content-Location: file:///C:/2FED6167/file6119.htm
Content-Transfer-Encoding: quoted-printable
Content-Type: text/html; charset="us-ascii"
ازدر=
ون
جامعه
سنگسار
در قرآن
ف=
;ریده ماشینی=
موضوع
سنگسار ا=
1586;
جمله
موضوعاتي است
که در جامعة امروزايران
منشأ چال=
1588;ها
و بحثها=
1610;بسياراست.
سنگسار
مجازات عمل
زنا تعيين
شده و نگا&=
#1585;نده
تلاش دار=
1583;از نگاه
کتاب مقدس مسلمانان،=
;
قرآن کريم، بهبر&=
#1585;سياين
موضوع بپ=
1585;دازد.
انسان د=
1585;
قرآن کريم موجوديستودةخداونداستك&=
#1607;ازا=
1585;زش
و کرامت ذاتي =
برخوردار=
span> است، چنانكهخداوند
در بدو خلقت انسانخودرا تحسي=
1606;
ميكند و مي<=
span
class=3DSpellE>فرمايد:
«فتبارک
الله احس=
1606;
الخالقين»
(بر خداون&=
#1583;ي
تبارک باد که =
انسانرا
در بهتري=
1606;
شکل موجود آفريد.) بنابراي=
606;،
اين
موجود شا=
1610;ستة
احترام و
کرامت اس=
1578;
و هيچکس حق
خدشهدار كردن
بزرگي ان=
1587;انران=
1583;ارد.
در جايديگري از
قرآن كريم آمده
است: «ما =
فرزندان
آدم راكرامتبخشيديم
و بر دريا و خشكي سوا&=
#1585;
كرديم و...»
(سورة اسري،
آية 70) ازا=
1610;نجهت، براي
حفظ حرمت و امنيتانسانها
تدبيري ا=
1606;ديشيده
شده است=
span>.
امنيت
اجتماعي و
رواني در
زمرة اين=
span> اولويتهاست.
مباني روابط
اجتماعي که
در قرآن در
نظر گرفته
شده حسن
اعتماد ب=
1607;
يکديگر =
1608; دخالت و
تجسس نكر=
1583;ن
در زندگي
شخصي افر=
1575;داست=
1578;اافراد د=
1585; سلامت و امنيت
اجتماعي
زندگي کنند و =
آرامش بر
حوزة عمومي و
خصوصي آن=
1575;ن
حکمفرما باشد و کسي حق
محدود کردن ديگري يا
برچسب زدن بر =
ديگري رانداشتهباشد. ازش=
1610;وههايي که از گذ&=
#1588;تهتاکنون =
1583;ر
جوامع رواج بسيارداشتهتهمت زد=
1606;
در خصوص
روابط جنسي نامشروع <=
span
class=3DSpellE>است. ا=
زنتايج
چنين رفت=
1575;ري
منزوي شدنِ
فرد مورد
اتهام تا=
span>
محكوم شدن به
مرگ است. =
اين موضو&=
#1593;
در زمان نزول
قرآن نيز=
span>
وجود داش=
1578;ه
است و شايد
بتوان اد=
1593;ا
کرد يکي ا&=
#1586;تندترين
و شديدتر=
1610;نبرخورده=
575;يي
که خداون=
1583;
کريم با <=
span
class=3DSpellE>انسانه=
1575; داشته
مربوط به=
span> تهمت&=
#1576;هزنان و
تأييدکنندگاناي&=
#1606;رفتاراست. خ=
داوند
در اين
مورد مي=
1601;رمايد:
«كساني ك=
1607;
بر زنان &=
#1662;اكدامن و =
بيخبر از فحشا،
و مؤمن ته&=
#1605;ت
زنا ميز=
1606;ند،
در دنيا و =
آخرت
لعنت شدهاند
و برايشا=
1606;
عذابي اس=
1578;
بزرگ.» (سورة
نور، آية 23) بنابراي=
606;
مشخص است=
span> كهخد&=
#1575;وندازم=
1585;دم
انتظار د=
1575;رد
وقتي چنين اخباري
ميشنون=
583;به آن دامننزنند: «&=
#1670;را هنگاميكهآ=
1606;ها
بهتان را=
span> شنيدند
مردان و ز&=
#1606;ان
مؤمن به <=
span
class=3DSpellE>خود گ&=
#1605;اننيك=
1606;بردند
و نگفتند &=
#1603;هاين
تهمتي آش=
1603;اراست؟»
(سورة نور،
آية 12) دي«=
1;ر
آنكه، خداوندمردم&=
#1585;ابازخواس=
578;
ميكند ك=
1607;
«چرا آن=
8204;گاهكه<=
/span> اين سخن شنيديد ن&=
#1711;فتيد: ما رانش&=
#1575;يدكه آن را
بازگويي=
605;،
پروردگارات&=
#1608;
منزهي، ا=
1610;ن
تهمتي بزرگ است.»
(سورة نور،
آية 16) به̴=
4;علاوه، ايجادفضاي
مسموم ته=
1605;ت
و افترا و
تجسس در ا&=
#1581;وال
يکديگر به شدت از
جانب خدا=
1608;ند
تقبيح ميشودتاج=
1575;ييکه
ميفرما=
610;د:
«اگر فضل و
رحمت خدا در
دنيا و آخ&=
#1585;تارزاني=
204;تان نمي&=
#1576;ود،
به =
1587;زاي
آن سخنان=
span> كه ميگفتيد شما =
را عذابي
بزرگ درم=
1610;رسيد.»
(سورة نور،
آية 14) با چنين
نگاهيبهمس&=
#1574;لهاست که براي کساني
که در زندگي ديگران
سرک ميک=
1588;ند
و قادر ني&=
#1587;تند
موارد
اتهامي ر=
1575;بها=
1579;باتبرسانند
مجازاتي =
1576;سيار
سنگين در نظر
گرفته شده است. در اين
مورد قرآن مي&=
#8204;فرمايد:
«چرا چهار شاهد
بر ادعاي=
span> خودن&=
#1610;اوردند؟
پس اگر
شاهداني =
1606;ياوردهاند، در
نزد خداو=
1606;د
در زمرة د&=
#1585;وغگويانند»
(سورة نور،
آية 13)
همچنين
مجازات ا=
1601;رادتهمتز=
606;
مشخص و بر آن
تأكيد شده است:
«كساني ر=
1575;كهز=
1606;ان
عفيف را <=
span
class=3DSpellE>به زنا
متهم مي=
1603;نند
و چهار
شاهد نميآورند،
هشتاد
ضربه بزن=
1610;د،
و از آن
پس هرگز ش&=
#1607;ادتشانرا نپذيريدكهم=
1585;دمي
فاسقان=
583;.»
(سورة نور،
آية 4) همانگونه که
مشخص است=
span>
گفتوگوها و
بحثها در
مورد افر=
1575;دياست که بهدي<=
/span>گران
تهمت مي=
8204;زنند. تاا=
1610;ن
قسمت بحث،
يکي ازراه=
1607;اياثبات
روابط نا=
1605;شروع
جنسي (زنا)، شهادت چهار شاهد =
است که البتهروشناستبسيار
بعيد و سخت مي=
نمايدكه
چهار
شاهد عادل بتواننددربارة
رابطه خصوصي
دو نفر شه&=
#1575;دتبدهند،
مگر آنکه &=
#1575;ين
رابطه
كاملاً ج=
1606;بةبيروني =
1608;
مفسدهآ=
605;يزداشتهباشد. با
مجازات سخت هشتاد ضر&=
#1576;ة
تازيانه
کمتر کسي=
span>
حاضر مي=
1588;ود
در حوزة
خصوصي اف=
1585;اد
تجسس كند. =
البته
ممکن است=
span> اين رابط&=
#1607;
به شکل ديگري نيزآشک=
575;رشود و آن
زماني اس=
1578;
که همسر <=
span
class=3DSpellE>بهوجود
رابطة نا=
1605;شروع
(زنا) شهاد=
ت
ميدهد. <=
br>
قرآن كريم در =
اين مورد =
نيزا&=
#1586;
موضوع ته=
1605;ت
زدن شروع مي&=
#1603;ند
«و كساني &=
#1603;هزنانخودراب=
1607;
زنا متهم مي<=
span
class=3DSpellE>كنند و
شاهدي جز &=
#1582;ودندارند=
548;
هريك از <=
span
class=3DSpellE>آنها&=
#1585;ا
چهار با=
1585; شهادتاستبه نام
خدا كهازرا&=
#1587;تگويان&=
#1575;ست.
و بار پنجم
بگويد كه=
span>
لعنت خدا بر او باد
اگر ازدروغگويانباشد. و
اگر آن زن چهار بار به خدا
سوگند خو=
1585;دكه آن مر&=
#1583;
دروغ مي=
8204;گويد،
حد ازاوبرداشته
ميشود. &=
#1608;
بار پنجم
بگويد كه=
span> خشم خدا
بر او با&=
#1583;
اگر مرد ا&=
#1586;راستگويان&=
#1576;اشد».
(سورة نور،
آيات 6ـ10)
آنچه در قرآن =
بهعنوا=
1606;
مجازات
رابطة نا=
1605;شروع
جنسي (زنا)
تعيين شده،
در دو سوره
مورد توجه است،
يک بار در
سورة نساء و
بار ديگ=
1585;
در سورة نور.
آية 15 سورة
نساء مي=
1601;رمايد:
«و اززنان
شما آنان=
span> كه مرتكب
فحشا مي=
1588;وند،
از چ=
1607;ارتنا=
1586;خودتان
بر ضد آنه&=
#1575;شهادتبخواهيد.
اگر شهاد=
1578;دادندزنان&=
#1585;ا
در خانه
محبوس دا=
1585;يدتا
مرگشان فرا رسد يا
خدا راهي=
span>
پيشِ پايشان
نهد.»
در آية 2 از=
;
سورة نور که
پس از
سورة نساء آمده
است، خداوند م&=
#1610;فرمايد:
«زن و مردِ
زناکاررا هريك
صد ضربه ب&=
#1586;نيد.
و اگر به
خدا و روز<=
/span>
قيامتايمانداريد،
مبادا كه=
span>
در حكم خدا
نسبت به
آن دو دست&=
#1582;وش
ترحم شد.»
(سورة نور،
آية 2) با تصري=
1581; اين آيات =
روشن مي<=
span
class=3DSpellE>شود که
مجازات زن و
مرد زناک=
1575;رتازيانه است که
ظاهراً ا=
1586;
مجازات=
607;ايرايج
زمان خود=
span>
بوده اس=
1578;،
اما در
هيچ جاي
قرآن اشا=
1585;هايبه<=
/span>
نوع ديگ=
1585;ي
از
مجازات نميشود و
تفکيکي هم
بين زناي=
span>
محصنه و غير
محصنه قائل
نميشود. اين
موضوع کا=
1605;لاًروشناست
که اين
مجازات ب=
1607;
مرگ مجرم &=
#1605;نجر
نميشود
(سنگسار ن&=
#1610;ست)
و دلايل
زير از
آيات قرآن
کريم در ا&=
#1610;ن
بحث قابل
تأمل است=
span>.
آية 25 سورة
نساء در مورد
مجازات ک=
1606;يزانياست که گ<=
span
class=3DSpellE>رفتار
فاحشگي
(رابطة نا&=
#1605;شروع
جنسي) شدهاند:
«و چون شو&=
#1607;ركردند،
هرگاه
مرتكب فحشا شوند&=
#1588;كنجةآنان نص=
1601; شكنجةآزادزناناست.»
نكتة مهم در اين موضو&=
#1593;
آن استكه کن&=
#1610;زان
نصف مجازات زنان&=
#1570;زادرا متحم=
1604;
ميشوند
و اگر، بنا بهوض&=
#1593;يت
فعلي،
مجازات ز=
1606;اي
زن شوهرد=
1575;ر
رجم (سنگسار) است نصف اين
مجازات چه مي&=
#8204;تواندباشد؟
مگر ميتوان
حكم سنگسار را نصف
کرد؟ در حالي
که خداون=
1583;
مجازات ک=
1606;يزراب=
1607;
علت شراي=
1591;سختي که
در آن زندگي
ميکند
تخفيف دا=
1583;ه،
منطقي به=
span>نظر
ميرسدكهاي&=
#1606;
تخفيف در
مجازاتِ =
1578;ازيانه
(حد جلد) معنا داشتهباشد.
در بخشديگري، خداونداز ازدوا&=
#1580;
زن و مرد زناک=
ار سخن مي=
گويد.
درحالي=
204;که
اگر مجازات آنان
سنگسار ا=
1587;ت
آيا امکان ازدوا&=
#1580;
پس از آن =
فراهم مي&=
#8204;شود يا
قرار است=
span>
زن و مرد زنده=
ازاي&=
#1606;
سنگسار
بيرون بي=
1575;يند
و بعد با
هم ازدواج
کنند؟
«مرد زناکار
جز زن زنا&=
#1603;ار
يا مشرک <=
span
class=3DSpellE>را نميگ&=
#1610;رد،
و زن زناک&=
#1575;ررا جز مر&=
#1583;
زناکار
يا مشرک
نميگيرد»
(سورة نور،
آية 3) اين شبه=
1607;
پيش=
1570;مده
که مجازات تازيانهبراي زن &=
#1608;
مرد مجرد
زناکاراستد&=
#1585;حاليکه
در تمام
آياتي که در اين سوره =
مطرح شده
بحث درخص=
1608;صزناي
محصنه (زن&=
#1575;نشوهردار) است، پس
چطور ممکن استاين
مجازات
صرفاً بر=
1575;ي
زن و مرد مجرد=
باشد. اين سؤا=
1604;
جدي است
که اگر به<=
/span>فرض،
مجازات زن و
مرد متاه=
1604;
زناکار
سنگسار
بوده، چر=
1575;
قرآن کريم
هيچ اشار=
1607;ايبه<=
/span> اين
مجازات ن=
1603;ردهاست. آيا
مشکلي بر=
1575;ي
طرح آن وجود داشته است؟ &=
#1583;لايل
حاضر خلاف اين
مطلب را
ميرسان=
583;.
از مجمو=
1593;
آنچه گذش=
1578;
ميتوان =
1576;هاين=
1606;تايجرسيد: خداوند
بزرگ مرد=
1605;راا=
1586;
جستوجو و
تجسس در
زندگي شخصي
يکديگر
باز داشت=
1607;
است.
حفظ امني=
1578;
اجتماعي و
رواني آحاد مردم&=
#1576;سيار
محترم اس=
1578;
و اگر کسي<=
/span>
قصد خدشه
وارد کردن به
آن راداشتهباشدخود
مستوجب
مجازات ا=
1587;ت.
مردمبايدبه يکديگر
حسنظن د=
1575;شتهباشند و <=
span
class=3DSpellE>از متهم&=
#1705;ردن
يکديگر بهشدت
اجتناب ك=
1606;ند.
شرايطاثباتزنايمنجربه
مجازات ب=
1587;يار
سخت است &=
#1608;
اين سخت=
8204;گيري
خود دلي=
1604;
بر ترغيب &=
#1575;فرادبهك=
1606;جکاوي نکرد&=
#1606;
در احوال=
span>
شخصية دي=
span>گران
است، مگ=
1585;
آنکه رابطه نامشروع
جنسي جنب=
1577;
عمومي پيدا
کند و منج&=
#1585;بهن=
1575;امني
اجتماعي =
1588;ود
و 4 شاهد عادل
بر آن شها&=
#1583;تدهند.
آخرين
مجازات
رابطة نا=
1605;شروع
جنسي (زنا) در
قرآن کريم 100
ضربه تاز=
1610;انه
عنوان شده و
هيچ اشار=
1607;ايبه<=
/span>
مجازات
سنگسار در
قرآن وجود ندارد
بلکه دلا=
1610;لي
خلاف اين=
span>
مجازات وجود <=
span
class=3DSpellE>دارد.
سنگسار
ظاهراً مجاز=
1575;ت
هيچ عمل
خلافي (حت&=
#1610;
خلافها=
610;بسيار
سنگين) در
قرآن کريم نيست.
همچنين ب=
1575;يد
پرسيد چ=
1607;
دليلي وجود دارد که
اگر مجازات
زنا سنگسار
بوده، به=
span>صراحت در
قرآن كه
كتابي مقدس و
بري ازخطاست،
ذکر نشده &=
#1578;ا
شک و شبههايبراياجرا
باقي نگذ=
1575;رد،
همانطورکه
در مورد
مجازات ت=
1575;زيانهحتي
تعداد ضربات
هم مشخص شده است. بيشک حتي اگر
روايات
مقتضي در &=
#1575;ين
موضوع وجود داشتهباشد،
نبايد د=
1585; مخالفتبا آيات
قرآن کريم باشد،
چه خداون=
1583;
در آية 6 از=
;
سورة جاثيه
ميفرما=
610;د:
«اينها
آيات خدا=
1587;تكهب=
1607;راستيبهتوت=
1604;اوت
ميكنيم.
جز خدا و آ=
ياتشبه كدام &=
#1587;خن
ايمان م=
1610;آورند؟»
هدف ازاينب&=
#1585;رسي
کوتاه صرفاً
پرداختن به موضوع
رابطة نا=
1605;شروع
جنسي (زنا) از
نگاه
قرآن بود و نه پر&=
#1583;اختنبها=
1581;دايث
و روايات در اين خصوص&=
#1548;
چراكه
وقتي سندي باشد در
تناقض قطعي با قرآن
کريم، كتابي
که مورد
توافق همة مسلماناناست، ديگر &=
#1575;مکان تفسير
وجود ندا=
1585;د.■